bara.jpg (12987 bytes)

ΧΑΝΤΖΗ – ΧΑΛΗΛ ΕΦΕΝΤΗΣ

Hellenic Eagle On Line Magazine

 

Για τους επισκέπτες του www.apodimos.com σήμερα παρουσιάζουμε στο Hellenic Eagle On Line Magazine θέματα που αφορούν την Ιστορία και τον τρόπο που χειρίζοντο τα θέματα που αφορούσαν την Ελληνική Επανάσταση, οι ήρωες .

 

Αυτή η παρουσίαση γίνεται ως ελάχιστο φόρο τιμής στην μνήμη του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και του μαρτυρικού Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε', των όποιων ή μνήμη τιμάται κατά τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, καθώς και των απανταχού της γης δίκαιων, αποτίνοντας φόρο τιμής επίσης στον σεϊχουλισλάμη Χατζή - Χαλήλ εφέντη δημοσιεύοντας απόσπασμα από το κλασικό Ιστορικό αφήγημα του Σπ. Μελά «Ματωμένα Ράσα».

«...Ό Χαλέτ έφέντης που είχε τόσο επιμείνει να κάμουνε την εκστρατεία κατά του Αλή πασάς· που είχε υστέρα προτείνει να μην πάρουνε κανένα προληπτικό μέτρο, για την επανάσταση, μα να περιμένουνε να φανερωθεί, ανοιχτός τώρα, στα μάτια του σουλτάνου, γύρευε να εξιλεωθεί. Και υπερθεμάτιζε. Πρότεινε να βάλουνε τους Γενίτσαρους να σφάξουν όλους τους χριστιανούς. ΟΙ υπουργοί συζητήσανε σοβαρά την πρόταση. Μα για νάναι σ' αρμονία και με τη θρησκεία τους, συμφωνήσανε να πάρουνε πρώτα την έγκριση του σεϊχουλισλάμη τους, (του πατριάρχη τους) Χατζή - Χαλήλ εφέντη.

 

Άμα τ' άκουσε ο άγιος εκείνος άνθρωπος έφριξε. Φώναξε στη στιγμή τον Πυρρό, τον γιατρό του πατριάρχη, να τον ρωτήσει, αν ο Γρηγόριος είναι φίλος του Υψηλάντη, αν ήτανε σε συνεννόηση μαζί του, αν ήξερε το κίνημα. Και του εξήγησε για ποιο φοβερό ζήτημα του'κανε τις ερωτήσεις. Είπε πώς ο Γρηγόριος δεν έλεγε ποτέ σε κανέναν τίποτα·πώς έκανε πάντα ότι δεν ξέρει το παραμικρό. Ό Πυρρός, μ' όλη την πεποίθηση πώς λέει την καθαρή αλήθεια, τον βεβαίωσε πώς ο πατριάρχης δεν είχε ιδέα. Φεύγοντας από το σεϊχουλισλάμη ο Πυρρός έτρεξε στα πατριαρχεία. Τα λέει όλα στο Γρηγόριο και τον εξορκίζει να φύγει κρυφά.

- Κι' οι χριστιανοί; ρωτάει ο πατριάρχης. Να τους αφήσουμε στο μαχαίρι των Γενιτσάρων ;

Σαν τρελός τρέχει τώρα, παίρνει μαζί του τον πατριάρχη των Ιεροσολύμων Πολύκαρπο, τον ηγεμόνα της Βλαχίας Σκαρλάτο Καλλιμάχη, το μεγάλο δραγουμάνο Κωνσταντίνο Μουρούζη, τον αδερφό του Νικόλα, δραγουμάνο του στόλου, κι' ανεβαίνει στου σεϊχουλισλάμη. Τους δέχεται πολύ φιλικά. Μ' αξιοπρέπεια, σεμνότητα και βαθιά γνώμη, ο πατριάρχης υπερασπίζεται τους ραγιάδες. Ό καθένας παίρνει με τη σειρά το λόγο. Και μ' επιχειρήματα δυνατά, με παρακλήσεις και με δάκρυα, προσπέφτουνε να γλιτώσει απ’ το χαμό έθνος αθώο :

- Ακουστέ, τους λέει ο άγιος άνθρωπος, η φαμίλια μου κρατάει από τους 'Αλφερανίδες είμαστε πιστοί στα λόγια του προφήτη μας. Το κοράνι δεν επιτρέπει να τιμωρούνται αθώοι για τις πράξεις ενόχων συγγενών τους. Φέρετε μου μια και μόνη απόδειξη πώς ή επανάσταση δεν έχει γενικό χαρακτήρα· πείστεμε ότι σείς δεν ξέρατε τίποτα,·αποδείξτε μου ότι όλο το γένος σας δεν είναι ένοχο καί τ' αλλά είναι δική μου δουλειά:

Ούτε τη θέση μου θα λογαριάσω, ου'τε τη ζωή μου. θα υπερασπίσω μ' όλες μου τίς δυνάμεις έθνος αθώο που κιντυνεύει να χαθεί.

Τι αποδείξεις του πήγαν; Είναι από τα πολλά ιστορικά αινίγματα του μεγάλου αγώνα. Και δεν τολμώ να ριψοκιντυνέψω καμιά υπόθεση. Ό σεϊχουλισλάμης πείστηχε' κι' αρνήθηκε να υπογράψει το χαρτί της σφαγής. Τον πάψανε· τον εξορίσανε· στο τέλος βρήκε θάνατο.

 

Χατζή - Χαλήλ εφέντη, ξέσκεπος γονατίζω μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής σου! Με την πράξη αυτή, από τις πιο δοξασμένες μέσα στην τουρκικήν Ιστορία του δέκατου ενάτου αιώνα και ίσως όλων των αιώνων, ξαγοράζεις τα σκοτεινά εγκλήματα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, και γίνεσαι μάρτυρας και προφήτης για μια τουρκική αναγέννηση. (...)

Ό πατριάρχης κι' οι άλλοι γυρίσανε στο σπίτι του Σκαρλάτου Καλλιμάχη. Ο Γρηγόριος κι' ο πατριάρχης Ιεροσολύμων αποτραβιούνται σ' ένα δωμάτιο να σκεφτούν. Σε λίγο φωνάζουνε τους άλλους τρεις επιφανείς.

- Τέκνα μου αγαπητά, είπε ο Γρηγόριος, προσπαθώντας μάταια να συγκρατήσει τη συγκίνηση του, πρέπει να φύγετε το γρηγορώτερο. Σεις είσθε τέκνα περιπόθητα, πολιτικοί άνδρες του γένους μας· χρειάζεσθε σ' αυτή την περίσταση. Εμείς θα μείνουμ' εδώ στη θέση μου μας έλαχεν εκ Θεού.……….».

 

Back


Copyright © 2001 by Apodimos. All rights reserved.